مسائل گوش در بزرگ سالان - وبلاگ گربه شیشه ای

به گزارش وبلاگ گربه شیشه ای، عفونت گوش در بچه ها و بزرگسالان، اگر به درستی درمان نشود، می تواند منجر به از دست دادن شنوایی شود. مسائل مربوط به گوش که بزرگسالان معمولاً از آن رنج می برند انواع مختلفی دارد. در این مقاله در خصوص آنها بیشتر بدانید.

مترجم: رزیتا ملکی زاده

منبع:راسخون

عفونت گوش در بچه ها و بزرگسالان، اگر به درستی درمان نگردد، می تواند منجر به از دست دادن شنوایی گردد. مسائل مربوط به گوش که بزرگسالان معمولاً از آن رنج می برند انواع مختلفی دارد. در این مقاله در خصوص آنها بیشتر بدانید.

گوش انسان دارای سه بخش گوش خارجی، گوش میانی، و گوش داخلی است، که از میان آنها، بخش های میانی و بیرونی بیشتر در معرض ابتلا به عفونت ها و مسائل مختلف دیگر گوش می باشند. عفونتهای گوش در بزرگسالان می توانند به سه دسته ـ مسائل گوش بیرونی، میانی و داخلی تقسیم شوند. درد گوش، کاهش شنوایی و ترشح چرک مانند از گوش بعضی از علائم شایع عفونت گوش می باشند. اگر عفونت گوش به موقع درمان نگردد، فرد ممکن است از مسائل مختلف بهداشتی رنج ببرد، یکی از آنها از دست دادن دائمی شنوایی است. اگر این علائم در عرض یک روز از بین نروند، و یا اگر درد شدید باشد، فرد بایستی بلافاصله به دکتر مراجعه نماید.

مسائل گوش خارجی

✦ علل: عفونت یا التهاب مجرای گوش خارجی را التهاب گوش خارجی (otitis externa) گویند. بعلاوه به آن بیماری گوش شناگران swimmers ear گویند به این علت که معمولاً شناگران از این نوع عفونت رنج می برند. آب آلوده در استخر منجر به عفونت گوش می گردد. این عفونت می تواند به علت شرایط گرم و مرطوب گوش به گوش میانی سرایت کند. حتی یک آسیب خفیف به مجرای گوش، می تواند به یک عفونت، التهاب و درد منجر گردد.

✦ علائم: علائم آن عبارتند از: قرمزی گوش، درد به هنگام حرکت و یا دست زدن به آن. بعلاوه تخلیه یا ترشح چرک از گوش، خارش مداوم داخل گوش و پوسته پوسته شدن پوست، بعضی از علائم دیگر عفونت گوش خارجی می باشند. در ابتدا، این ترشحات ممکن است روشن باشند. اما به زودی، ترشحات بدبوی چرک مانند مشاهده می شوند. فرد ممکن است صدای زنگ در گوش بشنود و یا در گوش احساس فشار کند. و بعلاوه ممکن است دچار تب گردد.

✦ درمان: درمان عارضه گوش شناگران به طور عمده شامل شستشو یا زدودن چرک گوش از طریق دکتر و استفاده از قطره آنتی بیوتیک می باشد. جهت تسکین درد خفیف گوش، فرد می تواند به آرامی پارچه گرم یا یک تشکچه یا پد برقی را روی گوش خود قرار دهد. ممکن است پزشک آنتی بیوتیک و مسکن هایی را به همراه قطره تجویز نماید. استفاده از گوشی توپی شکل در حین شنا می تواند به جلوگیری از عفونت یاری کند. بعلاوه می توانید پس از شنا به آرامی با سشوار گوش خود را خشک کنید تا مجرای گوش خشک گردد.

مسائل گوش میانی

✦ علل: بیماری های التهابی در گوش میانی به اسم اوتیت مدیا یا التهاب گوش میانی Otitis Media شناخته شده اند. دو نوع مهم آن اوتیت مدیای حاد (AOM) و اوتیت مدیای منتشره یا التهاب گوش میانی مترشحه (OME) می باشند. همانطور که از نام آن پیداست، اوتیت مدیای حاد بر آغاز سریع بیماری دلالت دارد. اوتیت مدیای منتشره شامل ایجاد مایع ضخیم و چسبنده پشت پرده گوش (در گوش میانی) بدون هیچ گونه عفونت گوش می باشد. اگر چه این عفونت در بچه ها شایع است (به این علت که دارای شیپور یا لوله استاش کوتاه و باریک می باشند)، ممکن است حتی بزرگسالان هم دچار این عارضه گردند. این عفونت معمولاً در شیپور استاش که شامل مجرای گوش به پشت گلوست، رخ می دهد. سرماخوردگی، گلو درد، مایع و یا باکتری به دام افتاده در گوش، قرار گرفتن در معرض دود، آلرژی ها، و سایر مسائل مختلف تنفسی، از علل اصلی عفونت گوش میانی در بزرگسالان می باشد. این مسائل معمولاً به انسداد لوله منجر شده، از تهویه مناسب در گوش میانی جلوگیری می نمایند. این امر منجر به تجمع مایعات و باکتری های موجود در گوش میانی شده، که در نهایت به عفونت گوش می انجامد. افرادی که به نوع خاصی از مواد غذایی حساسیت دارند، ممکن است از عفونت گوش میانی رنج ببرند.

✦ علائم: حتی پس از آنکه عفونت گوش درمان شده باشد، مایع (برون ریزی) در گوش میانی به مدت چند روز یا چند هفته باقی می ماند. بنابراین، اوتیت مدیای منتشره معمولاً در پی قسمتی از اوتیت مدیای حاد پیش می آید. فرد مبتلا به اوتیت مدیای منتشره ممکن است فشار در گوش، درد، سرگیجه و یا صدای زنگ در گوش را احساس کند. این عارضه می تواند به از دست دادن شنوایی بیانجامد. در صورت عفونت گوش میانی، فرد ممکن است درد شدید در گوش را تجربه کند. سایر علائم عمده شامل: تب، ترشح چرک از گوش، گرفتگی گوش، از دست دادن تعادل (در موارد شدید)، از دست دادن شنوایی، تهوع، و استفراغ می باشد. درمان سریع می تواند به جلوگیری از زوال یا از دست رفتن دائمی شنوایی یاری کند. انواع دیگر اوتیت میانی شامل اوتیت مدیای چرکی مزمن یا اوتیت چرکی مزمن گوش میانی chronic suppurative otitis media و اوتیت مدیای چسبنده یا التهاب گوش میانی چسبنده adhesive otitis media است. اوتیت مدیای چرکی مزمن، عفونت گوش ماندگار یا مزمن (تحمل آن به مدت بیش از دو هفته) است و می تواند به پارگی یا سوراخ شدگی پرده صماخ منجر گردد. مورد دوم (التهاب گوش میانی چسبنده) زمانی رخ می دهد که یک پرده گوش نازک و جمع شده به فضای گوش میانی کشیده شده و گیر کند. تمام این شرایط می توانند به درد و کاهش شنوایی منتهی شوند.

✦ درمان: درمان مناسب و به موقع از عوارضی مانند توسعه عفونت به بافت های مغز، مننژیت، عفونت راجعه، پیدایش کیست، غدد آدنوئید بزرگ شده، تأخیر گفتار و از دست دادن دائمی شنوایی جلوگیری می نماید. درمان شامل استفاده از آنتی بیوتیک های خوراکی و بعلاوه قطره های آنتی بیوتیک می باشد. ترک سیگار می تواند به پیشگیری از عفونت گوش میانی در بزرگسالان یاری کند. درمان فوری آلرژی، سرفه، و سرماخوردگی هم به جلوگیری از عفونت گوش یاری می نماید. در صورت عفونت مزمن، فرد ممکن است مجبور به انجام عمل جراحی باشد.

مسائل گوش داخلی

✦ علل: مانند گوش خارجی و میانی، گوش داخلی هم می تواند دچار عفونت گردد. رایج ترین شکل اختلال گوش داخلی پیر گوشی Presbycusis است که از دست دادن شنوایی مرتبط با سن می باشد. لابیرنتیت یا آماس گوش داخلیLabyrinthitis و نوریت دهلیزی vestibular neuritis دو اختلال اصلی ناشی از عفونت و التهاب گوش داخلی هستند. این عفونت معمولاً ویروسی است. در بعضی موارد نادر این عفونت باکتریایی می باشد. همانطور که عفونت به التهاب اعصابی که گوش داخلی را به مغز متصل می نمایند، منجر می گردد، انتقال اطلاعات حسی از گوش به مغز را هم مختل می سازد. این امر منجر به از دست دادن شنوایی و از دست دادن تعادل می گردد. بعضی از انواع تروما یا آسیب ها هم می توانند به این شرایط بیانجامند. استفاده از بعضی از داروها، قرار گرفتن زیاد در معرض صداهای بلند بعلاوه می توانند عملکرد گوش داخلی را تحت تأثیر قرار دهند. گاهی ممکن است عفونت از مغز به گوش منتقل گردد. آلرژی ها، تومورها و نرسیدن خون کافی به بخش های خاصی از مغز می توانند به مسائل گوش داخلی بیانجامند. بیماری های خود ایمنی مانند آرتریت روماتوئید و لوپوس اریتماتوی سیستمیک هم می توانند تأثیر منفی بر گوش داخلی بگذارند. بیماری منیر Menieres disease عارضه ای است که در نتیجه وجود مسائل در مایع گوش داخلی ایجاد می گردد.

✦علائم: سرگیجه، تاری دید، تهوع، گلو درد، علائمی شبیه سرماخوردگی، استفراغ، اختلال تمرکز، داشتن مشکل در تعادل و از دست دادن شنوایی علائم عفونت گوش داخلی می باشند. وزوز گوش و سرگیجه علایم اصلی بیماری منیر می باشند.

✦ درمان: داروهای تجویز شده می توانند به کنترل تهوع و استفراغ یاری نمایند. آنها بعلاوه می توانند سرگیجه را از بین ببرند. بسته به شدت بیماری، دکتر ممکن است استروئیدهایی مانند پردهمون، داروهای ضد ویروسی و یا آنتی بیوتیک تجویز کند. اگر فردی به علت استفراغ دچار از دست دادن آب بدن شده باشد، مایعات داخل وریدی می تواند تجویز گردد. فرد مبتلا به کاهش شنوایی وابسته به سن می تواند با یاری سمعک و دستگاه های شنوایی با دیگران ارتباط برقرار سازد.

علاوه بر این مسائل گوش، جرم گوش یا ذرات خارجی که در گوش گیر نموده اند هم یکی از علل عمده نگرانی است. با این حال، این مشکل می تواند از طریق دکتر مرتفع گردد. فرد هرگز نباید خود اقدام به خارج ساختن آن از طریق وسایل نوک تیز نماید به این علت که ممکن است به پرده گوش آسیب وارد سازد. قطره های گوش می توانند به زدودن جرم های بهم چسبیده گوش یاری نمایند. فرد بایستی به طور جدی از دستورالعمل های پزشک پیروی نموده و چنانچه علائمی همانند گوش درد و ترشحات گوش در عرض یک روز یا بیشتر از بین نرفتند، بلافاصله به دکتر مراجعه نماید. هر گونه تأخیر در درمان می تواند به از دست دادن دائمی شنوایی و بعلاوه مسائل سلامتی جدی منجر گردد.

سلب مسئولیت: اطلاعات ارائه شده در این مقاله صرفاً جنبه آموزشی داشته و نبایستی به منظور جایگزین توصیه های پزشک متخصص در نظر گرفته گردد.

/ج

منبع: راسخون